مأيوس نباش ! و اميدوار به كرم مولايت شو ! زيرا چه بسا خداى تعالى اجابت را تأخير مىاندازد ، زيرا خداى دوست دارد كه دعا و صداى تو را بشنود . پس اصرار نما ! [ فوايد اصرار بر دعا ] [ پس اصرار لازم است ] . اولا براى اينكه نصيبى از دعاى امام عليه السلام ببرى ! در آنجايى كه مىفرمايد : خداى رحمت كند بنده‌اى را كه از خداى چيزى خواست ، و اصرار در آن كرد . ثانيا به دوستى خداى تعالى برسى ، زيرا خداى تعالى اجابت را تأخير انداخت ، چون دوست داشت كه صداى تو را بشنود . پس از اصرار دست بر ندار . و فايدهء سوم اصرار آن است كه بنا بر رواياتى كه در اين باب وارد شده با تكرار دعا حاجتت به سرعت برآورده مىشود و نفس اماره را با خوف از خداى تعالى لگام بزن ! و بگو ! شايد خداى جلّ جلاله دعايم را اجابت نكرد ، به اين دليل كه دعاى من محجوب بود ، و عمل مرا ملايكه الهى بالا نبردند ، زيرا گناهم يا مظالم و و بال آن زياد بودند ، يا آنكه قلب من سفت و سخت و مشغول به باطل است . يا گمان من به پروردگارم نيكو نيست و همه اين امور جلوى دعا را مىگيرند چنان كه بيايد ، يا آنكه شايسته كمال مورد درخواست نبودى ، لذا به تو ندادند ، و اگر شايسته آن بودى كريم رحيم بدون درخواست ، به تو مىداد . بنا بر اين براى تو خوف حاصل مىشود ، و مىفهمى كه در جايگاه مقصّرين قرار گرفتى و مقام تو ، مقام بنده ناچيزى است كه عيوبش او را دور كرده ، و گناهانش او را طرد نموده ، و اعمالش او را سر جايش نشانيده ، و آرزوهايش او را محبوس ساخته ، و شهواتش او را محروم ساخته ، و بار گناهان او را سنگين نموده ، و او را از همراهى با سالكان باز داشته ، و از ترقى به درجات رستگاران مانع گشته است . بدان كه تو با اين ناچيزى و دورى از مولايت و زمينگيرى بواسطه بار سنگين گناهانت ، در حالى كه از سابقين و پيشگامان باز ماندى و با مخذولين و دشمنان خدا همنشين شدى ، اگر دعا را واگذارى و استغاثه به مولايت نكنى ، و از درخواست هدايت بازمانى ، شايد شيطان فرصت پيروزى يابد ، و تو را در چنگالهايش بگيرد ، و تو در تور شيطان بيافتى ، و قدرت بر رهايى نيابى ، و به اشقياى در عذاب ملحق شوى ، بلكه وظيفه تو استغاثه و فرياد فراوان است ، قبل از آنكه داخل تور ( شيطان ) بيافتى ، و پيوسته دق الباب نما ! شايد پرده از تو برداشته شود ، و به زبان خجالت و شكستگى در مناجات ملك جبار بگو : الهى و سيّدى و مولاى اگر آنچه كه من از جود و كرم تو خواستم براى دين و دنياى من خوب نيست ، و مصلحت در منع از اجابت آن دعاست ، پس مرا راضى به قضاى خودت نما ! و قدر خود را بر من مبارك نما ! تا آنكه آنچه را تأخير كردى ،